Η σπηλαίωση είναι ένα από τα συχνότερα φαινόμενα που μειώνουν τη διάρκεια ζωής των φυγοκεντρικών αντλιών - τόσο σε οικιακές εγκαταστάσεις όσο και σε μεγάλα βιομηχανικά και αγροτικά συστήματα. Στο προηγούμενο άρθρο μας Τι είναι η σπηλαίωση και πώς να την αποτρέψετε εξηγούσαμε τις βασικές αρχές αυτού του φαινομένου. Σε αυτό το κείμενο προχωράμε ένα βήμα παραπέρα - ως κατασκευαστής αντλιών νερού των εμπορικών σημάτων IBO και IPRO, δείχνουμε πώς να αναγνωρίζετε στην πράξη τη σπηλαίωση κατά τη λειτουργία, πώς να υπολογίζετε το περιθώριο NPSH κατά τον σχεδιασμό της εγκατάστασης αναρρόφησης και ποια εξαρτήματα - ελεγκτές, μετατροπείς συχνότητας, βαλβίδες, φίλτρα και μανόμετρα - συμβάλλουν πραγματικά στον περιορισμό του κινδύνου εμφάνισής της. Το κείμενο απευθύνεται κυρίως σε εγκαταστάτες και τεχνικούς συντήρησης, οι οποίοι επιλέγουν και θέτουν καθημερινά σε λειτουργία φυγοκεντρικές αντλίες.
Το φαινόμενο της σπηλαίωσης στις φυγοκεντρικές αντλίες - τι συμβαίνει στο εσωτερικό της πτερωτής
Η δημιουργία σπηλαίωσης σε μια φυγοκεντρική αντλία έχει μια πολύ συγκεκριμένη φυσική αιτία. Όταν το υγρό εισέρχεται στην είσοδο της πτερωτής, η ταχύτητα ροής του αυξάνεται απότομα και, σύμφωνα με την αρχή του Bernoulli, η πίεση του υγρού σε αυτό το σημείο μειώνεται. Εάν η πίεση του ρευστού πέσει κάτω από την πίεση κορεσμένων ατμών του συγκεκριμένου υγρού στη συγκεκριμένη θερμοκρασία, προκαλείται τοπική εξάτμιση - στο υγρό εμφανίζονται μικρές φυσαλίδες ατμού. Αυτή ακριβώς η στιγμή - η πίεση του υγρού κάτω από την πίεση ατμών - αποτελεί το σημείο εκκίνησης ολόκληρου του φαινομένου της σπηλαίωσης.
Οι φυσαλίδες ατμού προκαλούν τοπική διαταραχή της συνέχειας της ροής του υγρού, όμως το πραγματικό πρόβλημα εμφανίζεται λίγο αργότερα. Η πτερωτή της αντλίας μεταφέρει το αντλούμενο υγρό από την περιοχή χαμηλής πίεσης (πλευρά αναρρόφησης) στην περιοχή υψηλότερης πίεσης (πλευρά κατάθλιψης). Όταν οι φυσαλίδες ατμού φτάσουν στην περιοχή υψηλότερης πίεσης, προκαλείται η απότομη κατάρρευσή τους - καταρρέουν με ταχύτητα συγκρίσιμη με μικροσκοπικά υδραυλικά πλήγματα. Η ενέργεια που απελευθερώνεται κατά τη διαδικασία είναι τόσο μεγάλη, ώστε, όταν αυτή επαναλαμβάνεται χιλιάδες φορές το λεπτό, προκαλεί διαβρωτικές βλάβες από σπηλαίωση στην επιφάνεια της πτερωτής και του σώματος της αντλίας.
Αξίζει να θυμόμαστε τη σχέση: όσο χαμηλότερη είναι η πίεση κορεσμού ενός συγκεκριμένου υγρού στις συνθήκες λειτουργίας της εγκατάστασης, τόσο μικρότερο περιθώριο ασφαλείας έχει η αντλία. Επομένως, η θερμοκρασία του αντλούμενου υγρού επηρεάζει άμεσα το πόσο εύκολα σημειώνεται υπέρβαση του ορίου εξάτμισης.
Αεριοσπηλαίωση και κλασική σπηλαίωση ατμών – δύο διαφορετικοί μηχανισμοί
Στις εγκαταστάσεις αξίζει να διακρίνουμε δύο φαινόμενα που συχνά συγχέονται. Η κλασική σπηλαίωση ατμών προκαλείται όταν η πτώση της πίεσης είναι τόσο μεγάλη, ώστε το υγρό να εξατμίζεται τοπικά μέσα στην αντλία – αυτός είναι ο μηχανισμός που περιγράφηκε παραπάνω. Η αεριοσπηλαίωση έχει διαφορετική βάση: πρόκειται για την απελευθέρωση αερίων διαλυμένων στο υγρό, συνήθως αέρα, λόγω της πτώσης της πίεσης, χωρίς να απαιτείται η επίτευξη της πίεσης κορεσμένων ατμών. Και τα δύο φαινόμενα οδηγούν σε παρόμοια αποτελέσματα – διακυμάνσεις πίεσης, μειωμένη παροχή και θόρυβο – όμως οι βασικές αιτίες τους διαφέρουν και, κατά συνέπεια, διαφέρουν και οι μέθοδοι αντιμετώπισής τους.
Η αεριοσπηλαίωση εμφανίζεται συχνότερα σε περίπτωση διαρροών στον αγωγό αναρρόφησης, από όπου εισέρχεται αέρας στην εγκατάσταση, καθώς και όταν η παροχή δεν είναι σωστά επιλεγμένη σε σχέση με τη διάμετρο του αγωγού. Η κλασική σπηλαίωση ατμών συνδέεται στενά με τις συνθήκες λειτουργίας στην πλευρά αναρρόφησης της αντλίας – το ύψος αναρρόφησης, τη θερμοκρασία του μέσου και τις αντιστάσεις ροής.
Τι αυξάνει τον κίνδυνο σπηλαίωσης σε μια εγκατάσταση – η πλευρά αναρρόφησης της αντλίας στο μικροσκόπιο
Η συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων σπηλαίωσης σε εγκαταστάσεις έχει την αιτία της στην πλευρά αναρρόφησης της αντλίας και όχι στην πλευρά κατάθλιψης. Οι συχνότερες αιτίες που αυξάνουν τον κίνδυνο σπηλαίωσης είναι:
- Υπερβολικά μεγάλο ύψος αναρρόφησης της αντλίας – όσο βαθύτερα πρέπει να αναρροφήσει η αντλία το υγρό, τόσο χαμηλότερη στατική πίεση επικρατεί στην πλευρά αναρρόφησης και, επομένως, τόσο μικρότερο είναι το περιθώριο έως την πίεση εξάτμισης.
- Υπερβολικά μακρύς ή υπερβολικά στενός αγωγός αναρρόφησης – προκαλεί απώλειες πίεσης ανάλογες με το τετράγωνο της ταχύτητας ροής, μειώνοντας περαιτέρω την πίεση στην είσοδο της πτερωτής.
- Αυξημένη θερμοκρασία του υγρού – καθώς αυξάνεται η θερμοκρασία, αυξάνεται η τάση κορεσμένων ατμών, με αποτέλεσμα να μειώνεται το περιθώριο ασφαλείας ακόμη και με την ίδια γεωμετρία εγκατάστασης.
- Διαρροές που προκαλούν αναρρόφηση αέρα – συνηθισμένες σε εγκαταστάσεις αναρρόφησης με σπειρωτές συνδέσεις ή φθαρμένα στεγανοποιητικά.
- Υπερβολικά μεγάλη παροχή σε σχέση με τις παραμέτρους της αντλίας – λειτουργία εκτός της καμπύλης χαρακτηριστικών, με παροχή σημαντικά μεγαλύτερη από το βέλτιστο σημείο.
Στην πράξη αυτό σημαίνει ότι μια στροβιλαντλία αναρρόφησης που λειτουργεί σε μακρύ αγωγό αναρρόφησης, με αυξημένη θερμοκρασία του μέσου και μεγάλο ύψος αναρρόφησης, είναι πολύ πιο εκτεθειμένη σε περιοχές σπηλαίωσης από την ίδια αντλία που τροφοδοτείται από δεξαμενή τοποθετημένη κοντά στο επίπεδο της εγκατάστασης. Επιλέγοντας υποβρύχιες αντλίες αντί για αντλίες επιφανειακής αναρρόφησης, σε πολλές περιπτώσεις μπορεί να εξαλειφθεί πλήρως το πρόβλημα της πλευράς αναρρόφησης – η πτερωτή λειτουργεί τότε βυθισμένη στο υγρό, γεγονός που μειώνει σημαντικά τον κίνδυνο πτώσης κάτω από την πίεση ατμών. Η επισκόπησή μας για τις υποβρύχιες αντλίες IBO παρουσιάζει λύσεις που χρησιμοποιούνται ακριβώς σε τέτοιες, πιο απαιτητικές από υδραυλικής άποψης, εφαρμογές.
NPSH, NPSHav και NPSHr – πώς πρέπει να σχεδιάζονται αντλίες ανθεκτικές στη σπηλαίωση
Η σημαντικότερη παράμετρος που επιτρέπει την αξιολόγηση του κινδύνου σπηλαίωσης ήδη στο στάδιο σχεδιασμού της εγκατάστασης είναι το NPSH (Net Positive Suction Head), δηλαδή το διαθέσιμο ύψος πίεσης αναρρόφησης πάνω από την πίεση εξάτμισης του υγρού. Στην τεχνική τεκμηρίωση των φυγοκεντρικών αντλιών συναντάμε δύο τιμές που πρέπει να συγκριθούν μεταξύ τους:
- NPSHav (available) – διαθέσιμο ύψος πίεσης, το οποίο προκύπτει από τη συγκεκριμένη εγκατάσταση: το ύψος αναρρόφησης, το μήκος του αγωγού αναρρόφησης, τη θερμοκρασία του υγρού και την ατμοσφαιρική πίεση στο σημείο εγκατάστασης.
- NPSHr (required) – απαιτούμενο διαθέσιμο ύψος πίεσης, το οποίο παρέχεται από τον κατασκευαστή της αντλίας για το δεδομένο σημείο λειτουργίας στην καμπύλη χαρακτηριστικών. Είναι τιμή που προκύπτει από την κατασκευή της πτερωτής και τη διάταξη των στροβιλαντλιών που χρησιμοποιείται στο συγκεκριμένο μοντέλο.
Ο βασικός κανόνας που πρέπει να γνωρίζει κάθε εγκαταστάτης: οι αντλίες πρέπει να σχεδιάζονται έτσι ώστε το NPSHav να είναι πάντα σαφώς υψηλότερο από το NPSHr – στην πράξη συνιστάται περιθώριο ασφαλείας περίπου 0,5–1 μέτρου στήλης υγρού. Αν αυτή η προϋπόθεση δεν πληρείται, η λειτουργία της αντλίας σχεδόν αναπόφευκτα οδηγεί σε σπηλαίωση, ανεξάρτητα από το πόσο καλή είναι η ποιότητα της ίδιας της φυγοκεντρικής αντλίας. Γι’ αυτό, κατά την επιλογή επιφανειακών ή υποβρύχιων αντλιών για μια συγκεκριμένη εγκατάσταση, ο υπολογισμός του πραγματικού NPSHav για τις δεδομένες συνθήκες λειτουργίας πρέπει να προηγείται της επιλογής συγκεκριμένου μοντέλου και όχι το αντίστροφο.
Συμπτώματα σπηλαίωσης κατά τη λειτουργία της αντλίας
Η σπηλαίωση μπορεί να αναγνωριστεί πριν προκληθεί μόνιμη ζημιά στα εξαρτήματα της αντλίας. Τα τυπικά συμπτώματα περιλαμβάνουν:
- χαρακτηριστικός θόρυβος που θυμίζει λειτουργία αντλίας που μεταφέρει χαλίκι ή μικρές πέτρες – είναι ο ήχος της εμφύσησης των φυσαλίδων ατμού,
- αυξημένες δονήσεις του σώματος της αντλίας και του αγωγού, που υπερβαίνουν το κανονικό επίπεδο λειτουργίας,
- ακανόνιστη, παλμική λειτουργία της αντλίας και διακυμάνσεις της πίεσης που φαίνονται στο μανόμετρο στην πλευρά κατάθλιψης,
- αισθητή μείωση της απόδοσης της αντλίας με αμετάβλητες παραμέτρους της εγκατάστασης,
- ταχύτερη από το συνηθισμένο αύξηση της θερμοκρασίας των εδράνων και του μηχανικού στυπιοθλίπτη.
Η τοποθέτηση μανόμετρου στην πλευρά αναρρόφησης και στην πλευρά κατάθλιψης της αντλίας είναι ένα από τα απλούστερα διαγνωστικά εργαλεία – μια ξαφνική και επαναλαμβανόμενη πτώση της πίεσης στην πλευρά αναρρόφησης συχνά προηγείται της εμφάνισης ακουστών συμπτωμάτων σπηλαίωσης κατά αρκετές ώρες ή ημέρες λειτουργίας της εγκατάστασης.
Συνέπειες της σπηλαίωσης – ζημιές στα εξαρτήματα της αντλίας
Η παρατεταμένη λειτουργία υπό συνθήκες σπηλαίωσης οδηγεί σε μόνιμες και δαπανηρές ζημιές στην αντλία. Οι πιο χαρακτηριστικές είναι οι λεγόμενες διαβρώσεις σπηλαίωσης – ακανόνιστες, σπογγώδεις απώλειες υλικού στην επιφάνεια της πτερωτής, στα σημεία όπου η κατάρρευση των φυσαλίδων ατμού πραγματοποιείται με τη μεγαλύτερη ένταση. Σε προχωρημένες περιπτώσεις, οι ζημιές από τη σπηλαίωση επεκτείνονται και στο σώμα της αντλίας, στην περιοχή των καναλιών ροής.
Η σπηλαίωση σπάνια δρα μεμονωμένα – συνήθως συνοδεύεται από πρόσθετες συνέπειες:
- επιταχυνόμενη φθορά και απώλεια στεγανότητας της μηχανικής στεγανοποίησης του άξονα, λόγω κραδασμών και τοπικών μεταβολών της πίεσης,
- ζημιές στα έδρανα του κινητήρα λόγω των κραδασμών που μεταδίδονται στον άξονα,
- μειωμένη απόδοση της αντλίας και αυξημένη κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας σε σχέση με το επιτυγχανόμενο αποτέλεσμα,
- σε ακραίες περιπτώσεις – πλήρης απώλεια της διαβατότητας της πτερωτής και ανάγκη αντικατάστασής της.
Είναι σημαντικό ότι οι ζημιές στα εξαρτήματα της αντλίας που προκαλούνται από τη σπηλαίωση συνήθως δεν καλύπτονται από την εγγύηση του κατασκευαστή, επειδή οφείλονται σε εσφαλμένη επιλογή ή λειτουργία της εγκατάστασης και όχι σε κατασκευαστικό ελάττωμα της συσκευής. Επομένως, αξίζει ακόμη περισσότερο να αποτρέπεται το φαινόμενο ήδη από το στάδιο του σχεδιασμού και της θέσης σε λειτουργία του συστήματος.
Πώς να αποτρέψετε τη σπηλαίωση στην πράξη – εξοπλισμός και επιλογή εγκατάστασης
Ο αποτελεσματικός περιορισμός του κινδύνου σπηλαίωσης σπάνια περιορίζεται σε μία μόνο ενέργεια – συνήθως απαιτεί τον σωστό συνδυασμό επιλογής αντλίας και κατάλληλου εξοπλισμού εγκατάστασης. Στην προσφορά μας, εκτός από τις αντλίες κυκλοφορίας, ανακυκλοφορίας, υποβρύχιες, γεώτρησης και επιφανείας των μαρκών IBO και IPRO, περιλαμβάνονται εξαρτήματα που υποστηρίζουν άμεσα τη σταθερή λειτουργία του συστήματος χωρίς σπηλαίωση:
- Μετατροπείς συχνότητας – ρυθμίζοντας τις στροφές του κινητήρα της αντλίας ανάλογα με την τρέχουσα ζήτηση νερού, περιορίζουν τη λειτουργία της αντλίας στα σημεία της καμπύλης λειτουργίας όπου ο κίνδυνος σπηλαίωσης είναι μεγαλύτερος. Περισσότερα για την αρχή λειτουργίας τους γράφουμε στο άρθρο Υποβρύχια αντλία γεώτρησης – τύποι, εγκατάσταση και πλεονεκτήματα του μετατροπέα συχνότητας, ενώ συγκεκριμένα μοντέλα και αξεσουάρ θα βρείτε στην ενότητα μετατροπείς συχνότητας και αξεσουάρ.
- Ελεγκτές αντλιών - παρακολουθούν την πίεση και τις παραμέτρους λειτουργίας σε πραγματικό χρόνο, απενεργοποιώντας την αντλία πριν από την παρατεταμένη λειτουργία σε συνθήκες σπηλαίωσης ή ξηρής λειτουργίας. Το φαινόμενο της ξηρής λειτουργίας, που συνδέεται στενά με το θέμα της σπηλαίωσης, το έχουμε περιγράψει αναλυτικότερα στο κείμενο Τι είναι η ξηρή λειτουργία μιας αντλίας και πώς να την αποτρέψετε.
- Βαλβίδες αντεπιστροφής και απομόνωσης - όταν επιλέγονται και εγκαθίστανται σωστά στον αγωγό αναρρόφησης, περιορίζουν τον κίνδυνο δημιουργίας θυλάκων αέρα, καθώς και απότομων πτώσεων πίεσης κατά την εκκίνηση της αντλίας.
- Φίλτρα - εγκατεστημένα στην πλευρά αναρρόφησης, εμποδίζουν την είσοδο στερεών ρύπων στην πτερωτή, προστατεύοντας έμμεσα τις ήδη εξασθενημένες από τη σπηλαίωση επιφάνειες εργασίας από πρόσθετη μηχανική διάβρωση.
- Μανόμετρα - επιτρέπουν τη συνεχή παρακολούθηση της πίεσης στην πλευρά αναρρόφησης και κατάθλιψης, βοηθώντας στον εντοπισμό των πρώτων συμπτωμάτων της σπηλαίωσης πολύ πριν εμφανιστούν ακουστές και ορατές ζημιές.
Για την επιλογή ενός συγκεκριμένου μοντέλου, αξίζει επίσης να συμβουλευτείτε τον γενικό οδηγό μας Αντλίες νερού Dambat - οδηγός τύπων και εφαρμογών (IBO / IPRO), ο οποίος βοηθά στην προσαρμογή του τύπου αντλίας στα χαρακτηριστικά της εγκατάστασης, πριν ακόμη υπολογιστούν οι παράμετροι NPSH.
Επιλογή αντλίας για συγκεκριμένη εφαρμογή - τι πρέπει να προσέξετε
Κατά τον σχεδιασμό ή τον εκσυγχρονισμό μιας εγκατάστασης, αξίζει να θυμάστε ότι η επιλογή μόνο της μάρκας ή της ισχύος του κινητήρα δεν αρκεί, αν παραβλεφθεί το υδραυλικό ισοζύγιο της πλευράς αναρρόφησης. Η συνιστώμενη σειρά ενεργειών για την επιλογή αντλίας ανθεκτικής στη σπηλαίωση είναι η εξής:
- Προσδιορισμός του πραγματικού ύψους αναρρόφησης της αντλίας, καθώς και του μήκους και της διαμέτρου του αγωγού αναρρόφησης στη συγκεκριμένη εγκατάσταση.
- Υπολογισμός των απωλειών πίεσης που προκύπτουν από τις αντιστάσεις ροής, τις γωνίες, τις βαλβίδες και το μήκος του αγωγού αναρρόφησης.
- Προσδιορισμός της θερμοκρασίας του αντλούμενου υγρού και ανάγνωση, από τους πίνακες, της αντίστοιχης πίεσης κορεσμένων ατμών.
- Υπολογισμός του διαθέσιμου NPSHav για τη συγκεκριμένη εγκατάσταση και σύγκρισή του με την τιμή NPSHr που αναφέρει ο κατασκευαστής για το προβλεπόμενο σημείο λειτουργίας.
- Αν το περιθώριο είναι πολύ μικρό - εξετάστε το ενδεχόμενο αλλαγής της θέσης της αντλίας (π.χ. εγκατάσταση υποβρύχιας αντί επιφανειακής έκδοσης), μείωσης του μήκους του αγωγού αναρρόφησης ή χρήσης μοντέλου με χαμηλότερο NPSHr.
Στην προσφορά μας θα βρείτε τόσο μοντέλα για οικιακές εφαρμογές όσο και λύσεις για αγροτικές και βιομηχανικές εγκαταστάσεις - μεταξύ άλλων επιφανειακές αντλίες IBO για ρηχές υδροληψίες και αντλίες γεωτρήσεων για βαθιά πηγάδια, όπου ο σωστός υπολογισμός του ύψους αναρρόφησης έχει ιδιαίτερη σημασία. Σε περίπτωση αμφιβολιών, το τεχνικό μας τμήμα θα χαρεί να σας βοηθήσει να επιλέξετε μοντέλο σύμφωνα με τις συγκεκριμένες παραμέτρους της εγκατάστασης.
Συχνές ερωτήσεις (FAQ)
Ποια είναι η διαφορά μεταξύ της σπηλαίωσης και του συνηθισμένου θορύβου λειτουργίας της αντλίας;
Ο θόρυβος λειτουργίας της αντλίας είναι συνήθως σταθερός και ομοιόμορφος, ενώ ο ήχος που συνοδεύει τη σπηλαίωση θυμίζει άντληση χαλικιού ή μικρών πετρών - είναι ακανόνιστος και εμφανίζεται ξαφνικά, συνήθως όταν αλλάζει το σημείο λειτουργίας της αντλίας, για παράδειγμα όταν αυξάνεται η κατανάλωση νερού.
Μπορεί να εμφανιστεί σπηλαίωση σε υποβρύχια αντλία;
Ο κίνδυνος είναι σημαντικά μικρότερος από ό,τι στις επιφανειακές αντλίες αναρρόφησης, επειδή η πτερωτή λειτουργεί βυθισμένη στο υγρό, εξαλείφοντας το πρόβλημα του ύψους αναρρόφησης. Ωστόσο, σπηλαίωση στις υποβρύχιες αντλίες μπορεί να εμφανιστεί όταν η αντλία λειτουργεί κοντά στη στάθμη του νερού ή όταν η παροχή είναι υπερβολικά μεγάλη σε σχέση με τις δυνατότητες της πηγής.
Πόσο γρήγορα καταστρέφει η σπηλαίωση την αντλία;
Αυτό εξαρτάται από την ένταση του φαινομένου. Σε περίπτωση μικρής, περιοδικής υπέρβασης του NPSHr, τα πρώτα ίχνη διάβρωσης στην πτερωτή μπορεί να εμφανιστούν μετά από μερικούς μήνες λειτουργίας. Σε περίπτωση έντονης, συνεχούς σπηλαίωσης, σοβαρές ζημιές στα εξαρτήματα της αντλίας μπορεί να προκύψουν ήδη μετά από μερικές έως μερικές δεκάδες ώρες λειτουργίας.
Εξαλείφει πλήρως ο ρυθμιστής στροφών τον κίνδυνο σπηλαίωσης;
Ο ρυθμιστής στροφών περιορίζει τη λειτουργία της αντλίας σε δυσμενή σημεία της χαρακτηριστικής καμπύλης και συμβάλλει στη διατήρηση σταθερής πίεσης, όμως δεν αντικαθιστά τον σωστό σχεδιασμό της πλευράς αναρρόφησης. Αν το NPSHav της εγκατάστασης είναι σημαντικά χαμηλότερο από το NPSHr της αντλίας, η απλή ρύθμιση των στροφών του κινητήρα δεν θα εξαλείψει το πρόβλημα.
Τι σημασία έχει η θερμοκρασία του νερού για τον κίνδυνο σπηλαίωσης;
Καθώς αυξάνεται η θερμοκρασία του υγρού, αυξάνεται και η πίεση κορεσμένων ατμών, γεγονός που μειώνει το διαθέσιμο περιθώριο NPSHav. Επομένως, η ίδια εγκατάσταση που λειτουργεί με ασφάλεια με κρύο νερό μπορεί, σε αυξημένη θερμοκρασία του μέσου, να δημιουργεί περιοχές σπηλαίωσης.
Αρκεί το μανόμετρο για τη διάγνωση της σπηλαίωσης;
Το μανόμετρο στην πλευρά αναρρόφησης και κατάθλιψης είναι ένα πολύ χρήσιμο διαγνωστικό εργαλείο, που δείχνει τις διακυμάνσεις πίεσης οι οποίες είναι χαρακτηριστικές της σπηλαίωσης, όμως για πλήρη διάγνωση είναι καλό να συμπληρώνεται με παρατήρηση του θορύβου, των κραδασμών και ανάλυση των παραμέτρων της εγκατάστασης (ύψος αναρρόφησης, μήκος σωληνώσεων, θερμοκρασία υγρού).
