Η επιλογή του τρόπου διανομής του νερού σε μια μονοκατοικία είναι μια απόφαση που θα σας συνοδεύει για δεκαετίες. Από τη διάταξη των σωλήνων που είναι κρυμμένοι στο δάπεδο εξαρτάται αν, όταν ανοίξετε το ντους, θα πέσει η πίεση του νερού στη διπλανή βρύση και πόσο θα περιμένετε για ζεστό νερό. Οι εργολάβοι συχνά περιορίζουν το ζήτημα αποκλειστικά στην ποσότητα των υλικών και στο κόστος εργασίας. Σε αυτόν τον οδηγό εξετάζουμε βήμα προς βήμα πώς θα συμπεριφέρεται η εγκατάσταση στην πράξη, σε τι διαφέρουν τα επιμέρους συστήματα και πώς να σχεδιάσετε σωστά την ανακυκλοφορία.
Τέσσερα συστήματα διανομής νερού στο σπίτι
Στις μονοκατοικίες χρησιμοποιούνται συχνότερα δύο λύσεις, αν και στην πράξη διακρίνονται τέσσερις διατάξεις. Διαφέρουν ως προς την ευαισθησία στις πτώσεις πίεσης, την ασφάλεια και την ευκολία εγκατάστασης της ανακυκλοφορίας.
Το σύστημα με ταυ (παράλληλο) είναι η δημοφιλέστερη διάταξη, όπου από τον κύριο αγωγό (τη συλλεκτήρια γραμμή) ξεκινούν μικρότερες διακλαδώσεις προς τις επιμέρους βρύσες. Το βασικό του πλεονέκτημα είναι η μικρότερη ποσότητα σωλήνων που απαιτείται. Ωστόσο, προϋποθέτει τη διατήρηση κατάλληλων διαμέτρων (ο κύριος αγωγός να είναι παχύτερος από τις διακλαδώσεις) και τη δημιουργία ενώσεων κάτω από το δάπεδο, γεγονός που δυσκολεύει την επισκευή σε περίπτωση βλάβης.
Το σύστημα συλλέκτη (δοκού) βασίζεται σε ερμάριο συλλέκτη. Το νερό οδηγείται στη δοκό και από εκεί προς κάθε βρύση ξεχωριστά, μέσω ενός συνεχούς σωλήνα. Πλεονέκτημα είναι η απουσία ενώσεων κάτω από το δάπεδο και η σταθερότερη πίεση, καθώς τα σημεία κατανάλωσης επηρεάζουν λιγότερο το ένα το άλλο. Κατά τον σχεδιασμό απαιτείται, όμως, πολύ μεγαλύτερη ποσότητα σωλήνων και ο συλλέκτης πρέπει να τοποθετηθεί κεντρικά, ώστε το μήκος κάθε επιμέρους γραμμής να μην υπερβαίνει τα συνιστώμενα 8 μέτρα.
Το δακτυλιοειδές σύστημα (συμπεριλαμβανομένου του βρόχου Tichelmanna) είναι μια λύση όπου κάθε σημείο τροφοδοτείται και από τις δύο πλευρές. Ο κλειστός βρόχος προκαλεί, όταν καταναλώνεται νερό από οποιαδήποτε βρύση, την κίνησή του σε ολόκληρη την εγκατάσταση. Είναι η ακριβότερη διάταξη, αλλά εξισορροπεί αυτόματα την πίεση και προστατεύει καλύτερα από τη στασιμότητα του νερού.
Το σύστημα με ταυ και το σειριακό σύστημα δεν είναι το ίδιο
Πολλοί εγκαταστάτες και οδηγοί οικοδομής χρησιμοποιούν εναλλακτικά τους όρους «με ταυ» και «σειριακό». Αυτό είναι λάθος και αξίζει να το εντοπίσετε ήδη κατά τη συνεννόηση με τον τεχνικό. Στο σύστημα με ταυ, το σημείο κατανάλωσης βρίσκεται σε διακλάδωση από τον κύριο σωλήνα. Στη σειριακή διάταξη, ο σωλήνας περνά απευθείας μέσα από τη βρύση (με τη βοήθεια ειδικών ταυ) και συνεχίζει προς την επόμενη.
Η σειριακή διάταξη προκαλεί σταθερή πτώση της πίεσης και της παροχής νερού σε κάθε επόμενο σημείο κατανάλωσης. Για τον λόγο αυτό, στις σύγχρονες μονοκατοικίες έχει πολύ περιορισμένη εφαρμογή. Η σωστά διαστασιολογημένη παράλληλη διάταξη με ταυ είναι μια εντελώς διαφορετική εγκαταστατική λύση.
Γιατί πέφτει η πίεση όταν ανοίγετε δεύτερη βρύση;
Γνωρίζετε το πρόβλημα: κάνετε ντους, κάποιος στην κουζίνα ανοίγει τη βρύση και η ροή ξαφνικά εξασθενεί και γίνεται καυτή. Σε ένα κακώς σχεδιασμένο σύστημα με ταυ, αυτό είναι καθημερινό φαινόμενο. Οφείλεται άμεσα στις απώλειες πίεσης, οι οποίες εξαρτώνται από το μήκος των σωλήνων, τον αριθμό των γωνιών και των ταυ, καθώς και από τη διάμετρό τους.
Σύμφωνα με τα πρότυπα εγκαταστάσεων (μεταξύ άλλων το PN-EN 806-3), η ταχύτητα του νερού στους κύριους σωλήνες δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 2 m/s. Ο μελετητής το μετατρέπει σε μονάδες φορτίου (LU) και επιλέγει τις διαμέτρους ώστε να λαμβάνεται υπόψη η ταυτόχρονη κατανάλωση νερού. Αν οι διατομές είναι πολύ μικρές, το νερό «μοιράζεται» εις βάρος της άνεσης.
Αν, όμως, είστε βέβαιοι ότι η εγκατάσταση των σωλήνων έχει εκτελεστεί σωστά και η πίεση εξακολουθεί να πέφτει δραστικά όταν είναι ανοιχτές δύο βρύσες, η αιτία μπορεί να βρίσκεται στην πηγή. Συχνά ευθύνεται η πολύ χαμηλή πίεση στο δίκτυο ύδρευσης ή στο πηγάδι (σύμφωνα με τους κανονισμούς, στο σημείο κατανάλωσης πρέπει να υπάρχει τουλάχιστον 1 bar). Η λύση είναι ένα σωστά επιλεγμένο πιεστικό συγκρότημα ή μια αντλία αύξησης πίεσης, που θα εξασφαλίσει στους κατοίκους σταθερή πρόσβαση στο νερό ανεξάρτητα από τις συνθήκες τροφοδοσίας.
Ανακυκλοφορία ζεστού νερού χρήσης (C.W.U.) - άνεση ή ανάγκη;
Περιμένετε στη βρύση αρκετά δευτερόλεπτα μέχρι το νερό να γίνει ζεστό; Αυτό αποτρέπει η ανακυκλοφορία. Πρόκειται για έναν πρόσθετο σωλήνα (επιστροφή) με κυκλοφορητή, ο οποίος επιβάλλει την κυκλοφορία του νερού μεταξύ του θερμοδοχείου και των βρυσών. Η επιλογή του συστήματος σωληνώσεων έχει εδώ καθοριστική σημασία.
Στη διάταξη με ταυ, η ανακυκλοφορία δημιουργείται σχετικά εύκολα - ένας κοινός σωλήνας επιστροφής οδηγείται από το πιο απομακρυσμένο σημείο κατανάλωσης. Στο σύστημα συλλέκτη, το ζήτημα είναι πιο δύσκολο. Απαιτείται η απευθείας οδήγηση της ανακυκλοφορίας στο ερμάριο του συλλέκτη ή η χρήση τρίτης δοκού και πρόσθετων σωλήνων προς κάθε μπαταρία, γεγονός που συχνά δημιουργεί προβλήματα εξισορρόπησης του συστήματος (το νερό επιστροφής προτιμά να ρέει από τη συντομότερη διαδρομή, παρακάμπτοντας τις απομακρυσμένες βρύσες).
Παρόλο που οι διατάξεις του οικοδομικού δικαίου δεν επιβάλλουν την ανακυκλοφορία στις μονοκατοικίες, εφαρμόζεται ευρέως ένας τεχνικός κανόνας: αν ο σωλήνας προς τη βρύση χωρά περισσότερα από 3 λίτρα νερού, πρέπει να επιβάλλεται η κυκλοφορία του. Το στάσιμο νερό με θερμοκρασία 25-45 βαθμών δεν προκαλεί μόνο απώλειες κρύου νερού που απορρίπτεται στην αποχέτευση, αλλά αποτελεί και ιδανικό περιβάλλον για την ανάπτυξη επικίνδυνων βακτηρίων Legionella.
Πώς να επιλέξετε και να εγκαταστήσετε σωστά τον κυκλοφορητή
Η οικιακή ανακυκλοφορία c.w.u. χρειάζεται συνήθως μικρή παροχή και μανομετρικό ύψος έως 1,5 μέτρο. Το πρόβλημα είναι, όμως, συχνά το κόστος. Μια αντλία που λειτουργεί συνεχώς όλο το εικοσιτετράωρο προκαλεί τεράστιες απώλειες θερμότητας σε κατάσταση αναμονής και υψηλούς λογαριασμούς ρεύματος. Επομένως, η σωστή επιλογή μπορεί να εξοικονομήσει αρκετές εκατοντάδες ζλότι τον χρόνο. Τι πρέπει να γνωρίζετε πριν από την εγκατάσταση:
- Επιλέξτε αντλία με έξυπνο κινητήρα. Πρότυπο έχουν γίνει οι υδρολίπαντες συσκευές με κινητήρα μόνιμου μαγνήτη. Καταναλώνουν μόλις λίγα watt και προσφέρουν λειτουργίες αυτοπροσαρμογής, οι οποίες ρυθμίζουν αυτόματα την απόδοση ανάλογα με την τρέχουσα ζήτηση της εγκατάστασης.
- Επιλέξτε χρονοπρογράμματα. Η μεγαλύτερη εξοικονόμηση επιτυγχάνεται με την απενεργοποίηση της αντλίας τη νύχτα και τις ώρες που οι κάτοικοι απουσιάζουν από το σπίτι. Αξίζει να αναζητήσετε μοντέλα με ενσωματωμένο προγραμματιστή ή ψηφιακό πίνακα, που επιτρέπει την εύκολη ρύθμιση ημερήσιων κύκλων λειτουργίας και ορίων θερμοκρασίας.
- Μην ξεχάσετε τη βαλβίδα αντεπιστροφής. Ο κυκλοφορητής εγκαθίσταται πάντα στον σωλήνα επιστροφής, ακριβώς πριν από το θερμοδοχείο, οπωσδήποτε μαζί με βαλβίδα αντεπιστροφής. Η απουσία βαλβίδας θα προκαλέσει, όταν ανοίγετε τη βρύση, την αναρρόφηση κρύου, ψυχρού νερού από την επιστροφή, ακυρώνοντας όλο τον σκοπό της εγκατάστασης.
Η συλλογή συσκευών εξοπλισμένων με τέτοιου τύπου αυτοματισμούς και λειτουργίες εξοικονόμησης ενέργειας βρίσκεται στην κατηγορία κυκλοφορητών. Η επιλογή της βέλτιστης λύσης απευθείας με βάση τις προδιαγραφές εξασφαλίζει μικρότερες θερμικές απώλειες και την επιλογή της βέλτιστης λύσης σύμφωνα με τις ιδιαιτερότητες της σχεδιαζόμενης εγκατάστασης.
Συχνές ερωτήσεις
Σύστημα με ταυ ή συλλέκτη - ποιο είναι καλύτερο για μονοκατοικία;
Το σύστημα συλλέκτη εξασφαλίζει σταθερότερη πίεση και εξαλείφει τις ενώσεις μέσα στο δάπεδο, αλλά είναι ακριβότερο και απαιτεί περισσότερο χώρο στο δάπεδο για την τοποθέτηση των σωλήνων. Το σύστημα με ταυ είναι φθηνότερο και διευκολύνει την αποτελεσματική ανακυκλοφορία ζεστού νερού, απαιτεί όμως άψογη επιλογή των διατομών των σωλήνων, ώστε οι πτώσεις πίεσης κατά την παράλληλη χρήση του νερού να μην είναι ενοχλητικές.
Μπορεί να γίνει ανακυκλοφορία c.w.u. σε σύστημα συλλέκτη;
Ναι, είναι τεχνικά εφικτό, αν και ακριβότερο και δυσκολότερο από ό,τι σε ένα σύστημα με ταυ. Η ανακυκλοφορία οδηγείται απευθείας στο ερμάριο του συλλέκτη (σε μικρές αποστάσεις) ή χρησιμοποιούνται τριπλές δοκοί συλλέκτη. Το κλειδί είναι η ακριβής εξισορρόπηση των βρόχων, ώστε το νερό να επιστρέφει από όλα τα κυκλώματα.
Ποια διάμετρος σωλήνων χρειάζεται για την υδραυλική εγκατάσταση του σπιτιού;
Αυτό καθορίζεται πάντα από τον μελετητή με βάση τα υπολογισμένα σημεία φορτίου. Στην πράξη, όμως, χρησιμοποιούνται συχνότερα σωλήνες διατομής 15-16 mm για τις συνδέσεις προς τις μπαταρίες, 20-25 mm για τους κύριους κατακόρυφους αγωγούς νερού και 25-32 mm για την κύρια σύνδεση προς το κτίριο.
Γιατί λειτουργεί ο λέβητας, αλλά πέφτει η πίεση στη βρύση;
Το φαινόμενο οφείλεται στις υπερβολικά μεγάλες υδραυλικές αντιστάσεις των κύριων σωλήνων, όταν περισσότεροι από ένας κάτοικοι χρησιμοποιούν νερό. Η αιτία είναι συνήθως ένας υπερβολικά στενός σωλήνας τροφοδοσίας σε σχέση με τον αριθμό των συνδεδεμένων βρυσών ή η πολύ χαμηλή πίεση εξόδου από το δίκτυο ύδρευσης ή από την ιδιόκτητη αντλία.
Είναι υποχρεωτική η ανακυκλοφορία c.w.u. στο σπίτι;
Από την άποψη του οικοδομικού δικαίου, οι μονοκατοικίες εξαιρούνται από αυτή την υποχρέωση. Ωστόσο, για λόγους πρακτικότητας και υγιεινής, οι εγκαταστάτες συνιστούν την εφαρμογή της, ιδιαίτερα όταν η απόσταση του θερμοδοχείου από την πιο απομακρυσμένη βρύση υπερβαίνει μερικά μέτρα, προκαλώντας τη συγκέντρωση λίτρων νερού που κρυώνει γρήγορα.
Dambat - αξιόπιστος πολωνικός κατασκευαστής ενεργειακά αποδοτικών κυκλοφορητών, πιεστικών δοχείων και έξυπνων λύσεων άντλησης για το σπίτι σας.
